Categorie archief: Opvoedtips

De plek waar je terecht kunt met al je vragen rondom opvoeden.

Hoe zorg ik ervoor dat mijn kind geen verwend kind wordt?

Je kent het wel. Jouw kind mag niets te kort komen. Het liefst rol je de rode loper voor hem of haar uit. Eerst is het nog schattig dat prinsen- of prinsessen gedrag van je kleine peuter. Maar kleine kindjes worden groot en hoe zorg je er nu voor dat jouw kind geen verwend kind wordt?

Elk kind heeft behoefte aan aandacht. En niet zo maar een beetje aandacht. Echt een heleboel aandacht. Vanaf het moment dat je kindje geboren is, eist het jouw aandacht op! Jouw kind kan niet overleven zonder jou en dat maakt dat zijn aandacht geheel op jou gefocust is. Via jouw liefdevolle aandacht leert het kind dat het belangrijk  en waardevol is. Het is de reflectie in jouw ogen waardoor hij of zij zichzelf gaat zien.

Deze reflectie lijkt echter niet altijd liefdevol. Er zijn nu eenmaal momenten in het leven dat je het als ouder ook even gehad hebt met al dat aandacht geven. Waar blijf jij als mens? Waar is jouw aandacht? Wie zorgt er voor jou als je de hele nacht met je kind in de weer bent geweest? Op die momenten is het opeisen van jouw ruimte een daad van liefde voor jezelf. Als jij jouw ruimte kan pakken zonder schuldgevoel en vanuit liefde dan zal je kind ook hier een liefdevolle reflectie van het zelf in zien. Op zo’n moment is het geen afwijzing maar een daad van liefde waar je kind van groeit. Schuldgevoelens over dat je geen goede moeder zou zijn, halen zowel jou als je kind naar beneden.

Deze theorie maakt duidelijk dat je nooit voor een ander kunt bepalen of die wel of niet zijn kind verwent. Verwennen is een samenspel tussen de behoefte van het kind en de behoefte van de ouder. Waar de ouder zich werkelijk goed bij voelt en zichzelf niet tekort mee doet is goed voor het kind. Een ouder die veel ruimte heeft voor zijn kind creëert daar geen verwende kind mee maar een kind met een gezond gevoel van eigenwaarde.

Maar wat gebeurd er als je niet goed bij je gevoel kunt komen of over je eigen grenzen heengaat?

Vanaf het moment dat jouw kindje geboren wordt, zal het jouw aandacht op eisen. Het heeft immers jouw zorg en geruststelling nodig om zich veilig te voelen. Huilen is een teken van onveiligheid. Je kindje voelt zich niet veilig en wil graag gerustgesteld worden. Een dikke knuffel of een schone luier doen vaak wonderen*. Wanneer er geen geruststelling komt, leert jouw kindje zichzelf te beschermen. Een klein deel van zijn uniciteit zal verborgen worden onder een masker waarmee hij of zij zijn veiligheid creëert. Met andere woorden: jouw kind leert al snel dat de wereld onveilig is en dat hij of zij zich moet beschermen. Op zich is daar niets mis mee! Ieder kind leert zichzelf in deze maatschappij te beschermen. Verwend gedrag komt echter ook voort uit een bescherming! Verwend gedrag ontstaat wanneer een ouder zichzelf niet op de eerste plaats zet. De ouder gaat over zijn grenzen, houdt niet genoeg van zichzelf om goed voor zichzelf te zorgen en is daarbij voor het kind niet de liefdevolle spiegel die het kind nodig heeft om zich veilig te voelen. Doordat de ouder niet voor zichzelf zorgt, mist het kindje de natuurlijke begrenzing van de ouder. Het kind zal alles uit de kast halen om de grenzen van zijn ouders (zijn veiligheid) op te zoeken. Hierdoor ontwikkeld het kind manipulatief gedrag waarmee het lijkt dat hij of zij zijn zin krijgt. Diep van binnen zal het kind zich juist onveiliger voelen. Dus hoe zorg je ervoor dat jouw kind geen verwend kind wordt? Door te beseffen dat je jouw kind zoveel liefde, tijd en aandacht kan geven als dat goed is voor jou. Een moeder met veel emotionele bagage zal eerder uit schuldgevoel geven dan een moeder die in balans is. Een moeder die lekker in haar vel zit zal ook eerder aan voelen wanneer ze over haar eigen grenzen dreigt te gaan.  Wanneer je merkt dat je over je grenzen heen gaat, neem je een time out. Kijk of iemand anders je kind kan troosten of laat je kind desnoods zelf even uithuilen en zorg even goed voor jezelf. Teleurstellingen ervaren hoort bij het leven. Wanneer daar liefdevol mee om wordt gegaan, leert het kind op een goede manier deze teleurstelling te verwerken.

*Sommige baby’s zitten echter zo niet lekker in hun vel, ze voeen zich zo onveilig dat ze veel huilen. Als ouder van een huilbaby is het extra belangrijk dat je goed voor jezelf zorgt en uit liefde naar jezelf blijft kijken. Hoe moeilijk dat ook is want je kindje heeft je nodig en jij bent er soms niet voor hem of haar.

Ik weet niet meer wat ik moet doen!

enneagram kaalMijn zoon van 10 kan het bloed onder mijn nagels vandaan halen. Ik weet gewoon niet meer hoe ik hem kan benaderen. Nu heb ik jouw filmpje over ” Het Stoplicht” gezien en ik ben daar mee aan de slag gegaan. Het filmpje hielp mij om te zien wanneer ik mijn geduld begin te verliezen. (tegenwoordig al heel snel) Het probleem is dat ik gewoon niet kan verzinnen wat ik anders kan zeggen of doen om de uitbarsting te voorkomen. Kan jij me daarbij helpen?

Natuurlijk kan ik daarbij helpen. Wat een vervelende situatie voor jou en je zoon! Je geeft aan dat je niet kan verzinnen wat je anders zou kunnen doen of zeggen om deze uitbarstingen te voorkomen. Dit heeft te maken met jouw beschermingsmechanisme. Ooit heb je in je jeugd het gevoel gehad dat je jezelf moest beschermen tegen alle onbegrip, verwarring en gebrek aan liefde. Het beschermingsmechanisme heeft je een handvat gegeven waarmee je de pijn kon onderdrukken en je kon richten op het krijgen van liefde. Helaas heeft dit verdedigingsmechanisme ook je mogelijkheden beperkt en de ontwikkeling gestagneerd van verschillende kwaliteiten die je nodig hebt om krachtig in het leven te staan. Zo te lezen loop je hier juist tegenaan!

Om jezelf weer open te stellen voor andere ideeën en ander gedrag kun je een Enneagram op de grond leggen. Dit kan met schilderstape of met een krijtje. Ga boven de negen staan buiten de cirkel. Leg je handen op je buik en adem even heel diep in. Stel je nu een confrontatie met je zoon voor die recent gebeurd is. Voel maar even wat er met je gebeurd als je hier aan denkt. Wanneer je dit goed kunt voelen stap je een stap naar voren op het punt negen in de cirkel. Stel je de situatie met je zoon weer even voor. Dit wordt je uitgangspunt. Stel jezelf nu de volgende vragen:

  1. Hoe voel ik me?
  2. Wat zou ik vanuit dit punt willen doen of zeggen tegen mijn zoon?
  3. Hoe zou hij dan reageren?
  4. Voelt dat beter of slechter dan mijn uitgangspunt.

Stap nu door naar punt èèn op het enneagram en doe exact hetzelfde. Herhaal dit met de andere acht punten. Je zult ervaren dat er nieuwe mogelijkheden ontstaan waarop je met jezelf en je zoon om kan gaan in die situatie. Door de energie van het Enneagram worden die delen van jou die nog niet voldoende ontwikkeld waren geactiveerd. Veel succes!

 

Hooggevoelig en school

1372496_pseudozizeeria_mahaWij hebben een prachtige zoon van acht jaar, hooggevoelig en vanaf dat hij naar school ging werd alles anders. Nu zit hij in groep 4 en ben op dit moment met school in gesprek want ze willen dat hij een sociale vaardigheidstraining gaat doen omdat hij in de groep weinig aansluiting vind en de leerkrachten denken dat hij dat wel graag wil. Hij word gepest, maar heeft een heel sterk karakter maar wel heel gevoelig. Hier gaat nog een heel verhaal aan vooraf van het wisselen van school tot een intelligentietest waarmee ik niet verder ben gegaan want ik ben een moeder die niet in etiketten gelooft!!

Lees verder

Hoe kan ik mijn dochter haar verantwoordelijkheid laten nemen?

Mijn dochter van 17 jaar heeft jaren bij de supermarkt gewerkt. Nu is ze ontslagen en heeft ze moeite met het vinden van een nieuwe bijbaan. Ik heb haar aangeboden om bij mij wat administratieve klussen te doen  voor mijn man’s zaak zodat ze toch wekelijks wat geld verdient.  En daar ligt het probleem. Ik maak afspraken met haar en vervolgens gaat zij andere dingen doen. “Waar maak je je druk om? Ik doe het vanavond wel!” maar dat betekent dat ik er ‘s avonds ook bij moet zitten en ik heb geen zin om ‘s avonds te werken.  Dit schiet dus niet op! Ik voel me enorm gefrustreerd. Hoe kan ik mijn dochter haar verantwoordelijkheid laten nemen?
Lees verder

Heimwee

Mijn neefje wil graag bij mij blijven slapen maar heeft elke keer heimwee. Wat kan ik doen om hem te helpen?

Heimwee heeft veel te maken met de ontwikkeling van veiligheid en verbinding die je kind de eerste 2 jaar maakt. Als deze goed ontwikkeld zijn dan zal het kind makkelijker zijn veilige wereld los kunnen laten en bij tante komen slapen.

Lees verder

Gescheiden en een ziek kind

De vader van mijn kinderen en ik zijn al 2 jaar gescheiden. Alles is ondertussen afgerond maar toch blijf ik sommige dingen lastig vinden. Bijvoorbeeld hoe ik omga met mijn zorg om mijn kinderen als ze ziek zijn. Als ik mijn zorgen uit en vraag of hij naar de huisarts wil gaan, dan is er niks aan de hand. Dus maak ik vast een afspraak voor als ze weer bij mij zijn. Dan krijg je medicijnen die opgelost moeten worden in water en niet lekker zijn. Als je dan zo ver bent dat de medicijnen er eindelijk goed in gaan is het weer tijd voor de overdracht. Hoe is dat voor een kind? Hoe maak je het zo gemakkelijk mogelijk en hoe deal je er als ouder mee dat je je zieke kindje niet kan verzorgen. Tis allemaal goed gekomen hoor, maar ik dacht even ‘dit onderwerp stond niet in de bijsluiter van de scheiding’ ;)

Lees verder

Spelen, computerspelletjes en televisie kijken

Ik vind dat de kids van tegenwoordig alleen maar tv kunnen kijken of computerspelletjes doen. Gewoon spelen is blijkbaar moeilijk. Ik ben blij dat ik echte buitenkids heb.

De zorg om het speelgedrag van een kind kom ik regelmatig tegen in mijn praktijk. Ouders herinneren zichzelf vaak nog als spelend kind. Touwtje springen, door bouwplaatsen ravotten, in bomen klimmen, hutten maken in de boom of in de bosjes, heksensoep maken van besjes en blaadjes, pijltjes schieten, met zijn allen tikkertje doen etc. Het lijkt soms wel of onze kinderen niets anders meer kunnen verzinnen dan computerspelletjes spelen en televisie kijken. Waar komt dat gedrag nou vandaan?

Lees verder

Hoe je geduld bewaren?

Hoe je tóch je geduld kunt bewaren voordat je ‘ontploft’ als je kind niet luistert?

Ontploffen of met andere woorden boos worden, betekent  altijd dat je je grenzen niet goed bewaakt hebt en jijzelf of iemand anders over je grenzen gaat. Het kan lastig zijn je grenzen te voelen en het moment te voelen wanneer deze overschreden worden. Dan lijkt de explosie van boosheid zomaar uit het niets te komen en een reactie te veroorzaken waar je achteraf vaak niet blij mee bent. Hoe voorkom je zo’n situatie nu?

Lees verder

“Ik ben niemand…”

De laatste tijd hoor ik in mijn praktijk en in de workshops veel moeders vertellen dat hun kind dingen zegt als: “Ik ben niets!” “Ik ben niemand!” Het ene kind is er heel verdrietig bij. Het andere kind boos. Ouders vragen zich natuurlijk af waarom hun kind zoiets zegt.

Lees verder